Եղիչե Չարենց Մանուշակագույն
Կապույտից հետո և ոսկուց հետո,Քո՛ւյր, փռվեց ահա իմ տրտմած հոգում,Որպես երազում ապրած երեկո —Մի խամրած մշուշ մանուշակագույն… Հիշում եմ հիմա, որ մի իրիկուն,Ժպտալուց հետո, երբ ոսկի շղթանԸնկավ ամոթխած գիրկը լռության —Փռվեց քո դեմքին, իմ տրտմած հոգումՄի խամրած մշուշ մանուշակագույն… Այստեղ նույնպես տրամադրությունը շատ տխուր է։