Տրված տեքստում ընդգծի´ր այն գոյականները, որոնք հոգնակի պիտի լինեն: Հայաստանում հանդիպում է նաև արագիլի սև տեսակը, որի փետրավորումը սև  է, որովայնը`սպիտակ, կտուցն ու ոտքը` կարմիր: Հանդիպում է Իջևանի շրջանի անտառում: Չափազանց հազվագույտ չվող թռչուն է: Բնադրում է ծառի վրա, գետի հովտում և ճահճուտում: Խուսափում է մարդուց և մարդկային շինությունից, նախընտրում է անտառի խուլ անկյունը: Չափազանց զգույշ թռչուն է: Որպես սակավաթիվ տեսակ՝ պահպանվում է օրենքով: 2. Նախորդ վարժության գոյականները հոգնակի´ դարձրու: Ստացված տեքստում ընդգծի´ր այն գոյականները, որոնց թիվը պետք չէ փոխել: Արագիլ-արագիլներ, Տեսակ-տեսակներ, անտառ-անտառներ, ծառ-ծառեր, գետ-գետեր, ճահճուտ-ճահճուտներ,… Читать далее Հայոց լեզու

Ջրում դնում ենք թեթև խցանի վրա ամրացրած մոմը:Մոմը այրում ենք և փակում ապակյա խողովակով:Ինչ նկատեցինք,ինչու մոմը հանվավ և ինչու ջուրը բարձրացավ խողովակի մեջ: Օդի  բաղադրությունը`    1/5 –ը կամ  21%  Թթվածին (O2)  4/5-ը  կամ  78%  Ազոտ (N2)Ինչու մոմը հանգավ,ինչու ջուրը Մեզ անհրաժեշտ է թասով ջուր, ապակյա գլան և պենոպլաստից պատրաստված խցան, որի վրա ամրացված է մոմ։… Читать далее Քիմիա

Մեր տոհմը Լոռու հին ազնվական տոհմերից մեկն է։ Իր մեջ ունի պահած շատ ավանդություններ։ Այդ ավանդություններից երևում է, որ նա եկվոր է, բայց պարզ չի՛, թե ո՛րտեղից։ Թե եկվոր է՛լ է, անհերքելի հիշատակարանները ցույց են տալիս, որ նա վաղուց է հաստատված Լոռու Դսեղ գյուղում։ Իմ հայրը, Տեր Թադեոսը, նույն գյուղի քահանան էր։ Ամենալավ և ամենամեծ… Читать далее Գրականություն

1) 3 2) 4 3) 100 4) ? 5) կախված եռանկյան չափերից 6) 12 7) 30

Աստղերն են ժպտում լուսեղեն նազով, Խաղաղ դաշտերը մութն է համբուրում. — Ես կախարդված եմ միշտ նույն երազով, Միշտ նույն ցնորքն է իմ սիրտը այրում։ Մոտեցած երկնից աստղերը պայծառ Ժպտում են խաղաղ քո աչքերի պես.— — Իմ լքված սրտի կարոտը անծայր Ամեն ինչի մեջ որոնում է քեզ…

178. Փակագծում տրված գոյականներն ու բայերը համաձայնեցրո՛ւ ընդգծվածդերանունների հետ: Ոչ ոք -չիմացավ(իմանալ), թե որտեղի՛ց հայտնվեց:Ոչ մեկը -չփորձեց(փորձել) հակաճառել, նա այնքա˜ն բարկացած էր:Բոլոր -ճանապարհորդներին (ճանապարհորդները) մի տեղ -էին տանում(տանել) :Բոլորը -հրավիրված էին(հրավիրվել) կիրակի օրվա հավաքին:Կարծես թե ամբողջ -քաղաքը(քաղաք) հրապարակ -էր լցվել(լցվել):Ամբողջ -դառցել էր(դառնալ) կրակի բաժին:179. Փորձի՛ր պատասխանել:ա) ով ե՛րբ է ասում «ես», երբ ուզում է իր… Читать далее Հայոց լեզու

Վեպը նվիրված է Չարենցի հայրենի քաղաքի՝ «հայկական» Կարսի վերջինտարիների պատմությանը: Կարսն այստեղ ինչպես իրական քաղաք, այնպես էլ սիմվոլ է, որը խորհրդանշում է կորուստ: Վեպը ողբերգական է, սակայն միաժամանակ պարուրված է կոմիզմի շղարշով: Հեղինակը կոչում է այն «պոեմանման վեպ»: Վեպի նյութն Առաջին աշխարհամարտն է, Հայաստանիպատմաքաղաքական կացությունը, ազատ, անկախ ու միացյալ հայրենիքի երազանքի խմորումները, այդ ամենին հաջորդած ամոթալի ու ծանր պարտությունները, որոնք Չարենցը ներկայացնում է արտաքուստ թվացյալ կոմիկական, իսկ ներքուստ՝ ողբերգական երանգներով: Ամեն ինչ սկիզբ է առնում միֆական անցյալից: Դարեր շարունակ թանձրացած կարոտնիրական հայրենիք է որոնում, սակայն մնում է մշուշում: Դա անցյալում ժողովրդիփայփայած երազանքն է, որին հիմա փոխարինել է նորաստեղծ պետականությունը, և դաոչ իբրև «ուղեղային մորմոք», այլ՝ որպես իրական հայրենիք: Վեպն սկսվում և ավարտվումէ Կարս քաղաքի բնապատկերի նկարագրությամբ: Գլխավոր հերոսը Կարսն… Читать далее Հայոց լեզու

Հովհաննես Թադևոսի Թումանյան (փետրվարի 19, 1869, Դսեղ, Բորչալուի գավառ, Թիֆլիսի նահանգ, Ռուսական կայսրություն — մարտի 23, 1923, Մոսկվա, ԽՍՀՄ), հայ բանաստեղծ, արձակագիր, գրական, ազգային և հասարակական գործիչ։ Գրել է բանաստեղծություններ, պոեմներ, քառյակներ, բալլադներ, պատմվածքներ ու հեքիաթներ, ակնարկներ, քննադատական ու հրապարակախոսական հոդվածներ, կատարել է թարգմանություններ, մշակել է «Սասնա ծռեր» դյուցազնավեպի «Սասունցի Դավիթ» ճյուղը։ Համարվում է ամենայն հայոց մեծ բանաստեղծ[6]: Հովհաննես Թումանյանը ծնվել է 1869 թվականի փետրվարի 19-ին Լոռվա Դսեղ գյուղում: 1877-1879 թվականներին Թումանյանը սովորել է Դսեղի ծխական… Читать далее Հայոց լեզու

Այստեղ տրամադրությունը՝ Եղիշե Չարենցի շատ տխուր է։Եվ այս իր բանաստեղծությամբ ուզում էր փոխանցել իր տրամադրությունը կարդացողներին։

Այս շարքի գրեթե բոլոր բանաստեղծություններում հեղինակը փորձել է «կապույտի» և «ոսկու» պայքար ցույց տալ։ Ոսկին, կարծես այն մութ և թախծոտ կապույտից հետո մի պայծառություն և մաքրություն լիներ։ Կարծես տխուր կապույտը ձմեռն էր, իսկ ոսկի արևը` գարունը։ «Կապույտի» մեջ հեղինակը ներկայացնում էր անձրևը և վատ եղանակը, տրամադրությունը։ «Ոսկու» մեջ ասոցացվում է արևը, ուրախ և վառ տրամադրությունը… Читать далее Եղիշե Չարենց, ՈՍԿԻ